
Onze zoon z'n haar begint zo stillaan van schattig naar stoer te evolueren. Zoals je op bovenstaande foto kan zien, is hij al een hele Johnny nekhaar. Ik ga hem binnenkort eens moeten meenemen naar Evy de kapster.
Gisteren was het mijn verjaardag. Ik ben ondertussen 27 en gecombineerd met het vader-zijn voel ik me al redelijk oud. Dat is bijna 30. Bomma wist me daar vrolijk mee uit te lachen. Als je 90 bent zijn die mensen van bijna 30 blijkbaar piepkuikens die nog maar net komen kijken.
Zaterdag zijn Koen & Liesje brunch komen brengen (lekker), Helga & Ruben taart (ook lekker) en rond een uur of 6 hebben we ons nog wat in het bier gelegd. Dat was al lang geleden en zeer leuk. Seppe en Kim hadden uiteraard Finn mee (zie foto van 2 kientjes op de poef) en Seppe wist terecht op te merken dat zware bieren in gezinsverband een fijn idee is.
Omdat onze zoon waarschijnlijk medelijden had met mijn in alcohol gedrenkte hersenen, heeft hij de daarop volgende nacht braaf geslapen van 11u30 tot 04u00. Dan heb ik hem al redelijk nuchter een flesje gegeven. Veel te snel en zeker genoeg, blijkbaar. Hij heeft er flink van teruggegeven (het lag tot op de grond).
Zondag familiebezoek. Was ook gezellig en zeker druk genoeg. Mijn grootouders kunnen er niet bij dat Willem Jan niet weent. Maar ipv de zegening van een goedgemutste zoon in te zien, proberen ze hem en ons aan te zetten tot het wenen en laten wenen. Zonder success gelukkig.
's Avonds nog Kevin & Leen. Heel gezellig ook, ik sliep wel al half.
De daaropvolgende nacht was een minder succes. We moesten 3maal opstaan, waarvan ik, nieuwe man als ik ben, ook een keer voor mijn rekening genomen heb. Al bij al valt de vermoeidheid nogal mee. We zijn dan ook al om 21u00 gaan slapen.
Het is algemeen geweten dat onze Thijs zeer goed met zeer jonge en redelijk oude mensen kan opschieten. Momenteel is hij allerlei spelletjes met Willem Jan aan het doen. Zwaaien met het handje en vooral volg-eens-mijn-hoofd-met-uw-ogen. Het lukt wonderwel. Onze zoon is nu al een genie dat naar links en naar rechts kan kijken.
Volgens Goedele heeft hij vanochtend zowaar gelachen buiten de concrete context van eten. Vroeger had hij ook wel al zo'n voldaan lachje na de voeding, maar dat was toch iets anders. Nu lachte hij als ze ertegen babbelde. En lachen is wat ons mens maakt. Onze zoon wordt stillaan een mens! Nu nog lezen en schrijven, en zindelijkheid.