een hoopje in het potje

Klaroengeschal en tromgeroffel: Onder de goede invloed van Basje (uit Op het potje van Alona Frankel) heeft Willem Jan voor het eerst een hoopje in het potje gedaan! Hij begreep niet zo veel van mijn enthousiasme, hij keek een beetje 'het is toch maar kaka', maar ik vond het natuurlijk geweldig! We hebben het samen door het toilet gespoeld, daar was hij dan wel weer heel enthousiast over.
Deze triomf komt er niet van de ene op de andere dag: ik ben hem al weken aan het uitleggen wat de bedoeling is en hij voelt stilaan aan wanneer hij zal moeten gaan. Tot nu toe had hij geen enkele last van een volle luier, des te beter voor hem, maar het zou nu toch stilaan gedaan mogen zijn met luiers wassen. Hij begint het zelf een beetje vervelend te vinden. In het Toverhuis gaan ze hem vanaf maandag helpen en ook hier halen we we dweilen en de oefenbroekjes boven! Wordt vervolgd...

De overburen krijgen een nieuw terras

Accidentjeuh

Ik wil al maar beginnen met te benadrukken dat de papa er niets mee te maken heeft. Ik was niet in de buurt en het was ook niet zo dat ik in de buurt had moeten geweest zijn.
Als het goed weer is mogen de kinderen in het kinderdagverblijf naar buiten. Daartoe worden ze een voor een door de verzorgsters over de drempel geholpen. Onze zoon had echter geen zin om daar op te wachten en probeerde met hoop op snel resultaat de rij voorbij te steken en zelfstandig de horde te nemen.
Helaas nam de horde hem en belandde hij met z'n smikkel op de klinkers. Z'n aangezicht is nu een beetje verbouwd, maar je had die klinkers eens moeten zien! Al bij al valt het nogal mee. Hij heeft geen tanden uitgevallen of zo en hij lijkt ook niet bijzonder veel last te hebben van z'n verwondingen. Hij kan zelfs nog kusjes geven!

Toverhuis picknick in provinciaal domein

Het Toverhuis organiseerde zaterdag een picknick in het provinciaal domein. Dat was zeer gezellig met allemaal mama's en papa's en kindjes. Eigenlijk geven de ouderactiviteiten van de crèche altijd vreemde sociale situaties. Je kent namelijk die kinderen wel min of meer en die kinderen kennen mekaar bijzonder goed, maar de ouders onder mekaar zijn een veel onwennigere kliek.
In het provinciaal domein is er een prachtige speeltuin en als je een kind hebt, dan kan je dat als ouder gebruiken als excuus om overal op te klauteren. Die gelegenheid kon ik uiteraard niet laten schieten.
Ik heb ook een resem stunts uitgehaald om ons te filmen terwijl we van de glijbaan kwamen. Dat was niet altijd geheel pijnloos, maar onderstaand resultaat is wel zeer grappig, vind ik.

Ik ben een broer!

En ik heb een broer. Een tijdje al feitelijk.
Alexander heet hij, maar Willem Jan noemt hem consequent baby. Het is natuurlijk ook een baby. Een flinke, van meer dan 4kg ondertussen. Willem Jan geeft zijn broer vele kusjes, maar is af en toe ook flink jaloers als de baby veel aandacht en moedermelk krijgt.
Alexander heeft ook een site!