Aha, het heeft gesneeuwd. Willem Jan heeft wel al eerder sneeuw gezien, maar toen was hij er zich niet zo van bewust. Deze keer beseft hij daarentegen ten volle dat de wereld bedekt is met een wit goedje. En dat geeft mogelijkheden tot buiten spelen.
Zijn wanten zijn nog een probleem. Het is bijna niet mogelijk om ze aan te doen met zijn duim in de 'duim' van de want en hij kan ze ook niet goed aanhouden. Bovendien geraakt hij geweldig gefrustreerd door het feit dat hij met z'n wanten aan niets meer kan doen met z'n handen. En hij was anders ook al niet zo geweldig handig (voor een peuter valt het me, denk ik). Wanten uit dus. Dat is koud maar handig.
