Hoewel het verslagje een maand later komt, hebben we dat natuurlijk goed gevierd. De dag ervoor al waren moeke, tante (B)eva, Leen C. en Joke een stukje taart komen eten en een liedje zingen. Op de dag zelf (onze 3de huwelijksverjaardag) mocht Willem Jan badeendjes uitdelen in het Toverhuis en heeft Rein pannekoeken gebakken (ook met kaarsjes er op). In het weekend werd alles nog eens dubbel en dik overgedaan in Roeselare. Jozefien, Nicolas, meter Veerle, nonkel Koen waren er, Bram en Soetkin en natuurlijk oma en opa. Het is dus niet zomaar aan ons voorbij gegaan! Pe-pe (peter Jan) had al voor zijn laatste vertrek naar Nigeria een kaartje achtergelaten en een spelletje, Willem Jan heeft toch wel een maand kunnen onthouden dat hij dat "van pe-pe krege" had.
Hoewel hij vanmorgen nog eens succesvol op het potje geweest is, is de tijd van het groot enthousiasme toch voorbij. Meestal zegt hij pas kaka als het te laat is. Pipi is niet erg om in de broek te hebben zitten, spijtig. Maar we geven natuurlijk niet op. Intussen ontwikkelt hij zijn taal en zinnetjes in een sneltempo. Leuk om hele conversaties te voeren met onze Willem Jan. Hij heeft een grote voorkeur voor alles wat met auto's te maken heeft (tractor, kraan, bus, auto, moto, fiets) en is heel begaan als iemand 'pijn' heeft. Een smakkerd van een kus verlost ieders zeer! Zijn lichaamsdelen kan hij goed benoemen, oogjes, neus, oortjes, hoofdje, teen, piet (:D). En verder begint hij de mensen bij de naam te noemen, mama, papa, oma, opa, tante Beva, Thijsje, pe-pe, Tien (Jozefien), Toen (Koen), bompa, bomma, Bumba (!), ... een nieuwe naam zegt hij na als een echo, tenminste als ze niet te moeilijk zijn (tante Veerle en Nicolas lukt nog niet).
Willem Jan is ook heel behendig op de glijbaan, op de trap, op zijn stoel, maar dat ga ik hier niet te uitdrukkelijk schrijven want straks moet ik misschien het tegenovergestelde bloggen.
Volgende vrijdag gaan we nog eens naar de kinderarts voor een algemene check, dan weten we ook nog eens hoe groot hij precies geworden is.
