Voor het eerst naar school!

Willem Jan is deze week voor het eerst naar school geweest. Jaja, zo ver zijn wel al. Hij had 's morgens wel wat kriebels in de buik en hij kon niet goed eten, maar uiteindelijk heeft hij op de speelplaats heel vlot afscheid genomen van mama en papa (kusje - kusje - daag). Je zag dat hij er zin in had, nieuwsgierig was naar wat zou komen, en hij liet juf Valerie niet meer los. (Je zag hem denken: die moet ik hebben, die moet ik volgen, die zal met mij spelen vandaag en zorgen dat ik hier nog uit dat doolhof geraak). (trouwens West-Vlamingen en Limburgers, lees: juuf Valerie).

De avond voordien was hij al eens in het klasje geweest tijdens de opendeur. Daar had hij 3 verschillende soorten treinen en 10 verschillende soorten vrachtwagens ontdekt, toevallig is dat nu net het speelgoed waar hij het liefst van al mee speelt. Een geschild appeltje en wat koekjes erbij, meer heeft Willem Jan niet nodig om zich enkele uren bezig te houden.

De eerste voormiddag was dan ook snel om, patatjes eten lukte niet, liever meteen naar bed voor een dut van vier uur.

De volgende ochtend was hij opnieuw blij om naar school te mogen gaan, het was nu wel voor een hele dag. Met de boterhammetjes in de boekentas liep de grote kerel weer flink mee met Juf Valerie. 's Avonds had hij nog energie over om uren in de zandbak te spelen en bleef hij je maar vragen stellen? Waar ist dat mama? Wat doet ie mama? Juf Valerie heeft geholpen om mijn broek aan te doen; Ik is al groot; Beetje pipi op de grond maar is niet erg; Juf Valerie heeft gezegd: pipi toch; Nog niet met de brandweerauto gespeeld, met de vrachtwagens en de trein gespeeld; Geel geschilderd; Koekjes allemaal opgegeten, druifjes niet mama, appeltjes wel ... geen speld tussen te krijgen. Waar is papa, mama? Gaan werken, op Smartlounge. Waar is Smarthouse mama? Smartlounge is in Leuven. Waar is Leuven mama? Naast Kessel-Lo Willem Jan. Waar is Kessel-Lo mama? Hier overal, waar ons huis staat. Waar is ons huisje mama? enz. enz. Hij kent er wat van.

Ook vrijdag is hij een hele dag naar school gegaan. 's Middags ben ik hem in de eetzaal gaan ophalen, de kleine duts kan er totaal niet aan uit wanneer we hem nu wel of niet bij de bel ophalen, maar zo kon ik eens zien hoe het er daar aan toe gaat: super schattig. 40 kleine kleutertjes aan lage tafeltjes en stoeltjes, netjes hun boterhammetjes aan het opeten. Willem Jan had zich van zeer mooi gezelschap voorzien; hij zat met alleen meisjes aan tafel. Hij zal wel veel vriendinnen krijgen nu hij in de klas zit met slechts 2 andere jongens en 10 meisjes.

Voorlopig is de balans van zijn schoolcarrière heel positief. Hopelijk blijft dat nog minstens 15 jaar zo ;)

1 september ga ik naar school

1 september gaat Willem Jan voor het eerst naar school. Het is niet de Boomgaard geworden, maar de Pleinschool hier vlakbij. Rein is daarvoor eens heel vroeg opgestaan om bovenaan de wachtlijst te geraken. Na een half jaar kregen we telefoon dat hij mocht gaan, leuk.

Willem Jan is er helemaal klaar voor. Hij kent zowat het hele repertorium aan kleuterliedjes, hij kent de kleuren, hij zal de juffrouw vragen om hem te helpen om zijn broek terug aan te doen na het toilet, hij weet al welke brooddoos hij zal meenemen om 's middags zijn boterhammen uit te eten; ik denk dat hij zich wel zal weten te redden.

Desalniettemin blijft het een grote stap, dus op 1 september heeft de mama nog een dagje verlof genomen om de kleine kleuter zelf op te vangen. Wordt vervolgd...

Het beste stuk van de cake

Het beste stuk van de cake, originally uploaded by Rein Lemmens.

Willem Jan is een brave jongen die geduldig toekijkt terwijl papa cake maakt. En dat geduld wordt beloond!

Willem Jan speelt in de sneeuw

Willem Jan speelt in de sneeuw, originally uploaded by Rein Lemmens.

De miserie die het op de weg veroorzaakt kan me geweldig gestolen worden. Het sneeuwt en dat is fantastisch voor Willem Jan. Onze jongen is voorzien van sneeuwbotten (dankje Hanne), sneeuwbroek, jas, wanten, muts en fietshelm. Hij kan er dus helemaal tegenaan. Tegenwoordig slaagt hij zelfs in om z'n duim in de 'duim' van z'n wanten te steken. Dan kan hij een schopje vasthouden.
We hebben samen een toren gebouwd in de tuin en die is prachtig! Je kan Willem Jan z'n bijdrage in bovenstaande video aanschouwen.

Spelen in de sneeuw

Aha, het heeft gesneeuwd. Willem Jan heeft wel al eerder sneeuw gezien, maar toen was hij er zich niet zo van bewust. Deze keer beseft hij daarentegen ten volle dat de wereld bedekt is met een wit goedje. En dat geeft mogelijkheden tot buiten spelen.

Zijn wanten zijn nog een probleem. Het is bijna niet mogelijk om ze aan te doen met zijn duim in de 'duim' van de want en hij kan ze ook niet goed aanhouden. Bovendien geraakt hij geweldig gefrustreerd door het feit dat hij met z'n wanten aan niets meer kan doen met z'n handen. En hij was anders ook al niet zo geweldig handig (voor een peuter valt het me, denk ik). Wanten uit dus. Dat is koud maar handig.

Willem Jan is op 14 oktober 2 jaar geworden

Hoewel het verslagje een maand later komt, hebben we dat natuurlijk goed gevierd. De dag ervoor al waren moeke, tante (B)eva, Leen C. en Joke een stukje taart komen eten en een liedje zingen. Op de dag zelf (onze 3de huwelijksverjaardag) mocht Willem Jan badeendjes uitdelen in het Toverhuis en heeft Rein pannekoeken gebakken (ook met kaarsjes er op). In het weekend werd alles nog eens dubbel en dik overgedaan in Roeselare. Jozefien, Nicolas, meter Veerle, nonkel Koen waren er, Bram en Soetkin en natuurlijk oma en opa. Het is dus niet zomaar aan ons voorbij gegaan! Pe-pe (peter Jan) had al voor zijn laatste vertrek naar Nigeria een kaartje achtergelaten en een spelletje, Willem Jan heeft toch wel een maand kunnen onthouden dat hij dat "van pe-pe krege" had.
Hoewel hij vanmorgen nog eens succesvol op het potje geweest is, is de tijd van het groot enthousiasme toch voorbij. Meestal zegt hij pas kaka als het te laat is. Pipi is niet erg om in de broek te hebben zitten, spijtig. Maar we geven natuurlijk niet op. Intussen ontwikkelt hij zijn taal en zinnetjes in een sneltempo. Leuk om hele conversaties te voeren met onze Willem Jan. Hij heeft een grote voorkeur voor alles wat met auto's te maken heeft (tractor, kraan, bus, auto, moto, fiets) en is heel begaan als iemand 'pijn' heeft. Een smakkerd van een kus verlost ieders zeer! Zijn lichaamsdelen kan hij goed benoemen, oogjes, neus, oortjes, hoofdje, teen, piet (:D). En verder begint hij de mensen bij de naam te noemen, mama, papa, oma, opa, tante Beva, Thijsje, pe-pe, Tien (Jozefien), Toen (Koen), bompa, bomma, Bumba (!), ... een nieuwe naam zegt hij na als een echo, tenminste als ze niet te moeilijk zijn (tante Veerle en Nicolas lukt nog niet).
Willem Jan is ook heel behendig op de glijbaan, op de trap, op zijn stoel, maar dat ga ik hier niet te uitdrukkelijk schrijven want straks moet ik misschien het tegenovergestelde bloggen.
Volgende vrijdag gaan we nog eens naar de kinderarts voor een algemene check, dan weten we ook nog eens hoe groot hij precies geworden is.

een hoopje in het potje

Klaroengeschal en tromgeroffel: Onder de goede invloed van Basje (uit Op het potje van Alona Frankel) heeft Willem Jan voor het eerst een hoopje in het potje gedaan! Hij begreep niet zo veel van mijn enthousiasme, hij keek een beetje 'het is toch maar kaka', maar ik vond het natuurlijk geweldig! We hebben het samen door het toilet gespoeld, daar was hij dan wel weer heel enthousiast over.
Deze triomf komt er niet van de ene op de andere dag: ik ben hem al weken aan het uitleggen wat de bedoeling is en hij voelt stilaan aan wanneer hij zal moeten gaan. Tot nu toe had hij geen enkele last van een volle luier, des te beter voor hem, maar het zou nu toch stilaan gedaan mogen zijn met luiers wassen. Hij begint het zelf een beetje vervelend te vinden. In het Toverhuis gaan ze hem vanaf maandag helpen en ook hier halen we we dweilen en de oefenbroekjes boven! Wordt vervolgd...