Kijken begint op spelen te gelijken

Goed nieuws, deze nacht nog eens doorgeslapen van 21u30 tot 5u30. Zou het dan toch een trend worden? Alleen moeten wij nu nog leren om kort na hem te gaan slapen. Het is zo verleidelijk als hij schoon slaapt boven om met ons tweetjes beneden te blijven hangen. Dan is 5u30 wel vroeg natuurlijk.
Op de bovenstaande foto zie je hoe Willem Jan zijn nieuwste speelgoed ontdekt. Voorlopig verdienen alleen een belletje en de kikker aandacht, voor het spiegeltje en de vis is er blijkbaar nog tijd genoeg. Hij was keihard aan het lachen, maar toen ik wou filmen was het precies gedaan. Bijna aan het einde van het filmpje zit er nog een mini lachje in. Volgende keer hopelijk meer chance. Veel kijkplezier!

Doorslapen ?

We durven het bijna niet luidop vermelden, maar vannacht hadden we een schitterende nacht: om half 12 gaan slapen en pas om 7u30 terug op! Dat zou vanaf nu zo stilaan een fantastische afspraak zijn. Toen we dat vanochtend meermaals tegen onze zoon wilden duidelijk maken, moest hij kweenieoe hard lachen, zou hij ons verstaan? Alleszins, hij heeft geen ochtendhumeur. Als je hem uit zijn bedje gaat halen, krijg je meteen de mooiste glimlach van de wereld, waardoor je eigen ochtendhumeur -als dat er was- werkelijk geen kans krijgt, je moet maar eens komen kijken.
Na enkele testnachten blijkt dat de natte luier geen verband houdt met wakker worden, we zijn nu ook 's nachts weer milieuvriendelijk. Dat onze baby 's ochtends niet langer naar (pamper-)vuilbakken stinkt, is een niet te onderschatten leuk neveneffect!
Tante Eva en nonke Jan (alias pepe) zijn terug in het land en daarom zijn we gisterenavond met de familie Lemmens in Leuven gaan eten. Misschien houdt hij wel van een restaurantje 's avonds en is dat de sleutel tot het doorslapen? Hij zou het van geen vreemden hebben.
Vorige week heeft Willem Jan zijn eerste vaccinatie gehad. Nog nooit een baby zo hard horen huilen... maar de mama heeft zich sterk gehouden! Hij woog 5580g en was 59cm, en zijn hoofdje is ondertussen 39cm. Kleine statistiek: op 8 weken is hij 2360g bijgekomen, 9cm gegroeid en zijn hoofdje is 5cm toegenomen. Dat is lang niet meer de onderste curve...

Onze batterij en die van het fototoestel zijn terug opgeladen, dus weldra zullen we nog enkele foto's publiceren, tot binnenkort!

Ziekjes

Begin deze week was de mama wat ziekjes en momenteel zit de papa al twee dagen min of meer in bed. Willem Jan is zelf wat aan het hoesten maar veel meer last dan dat heeft hij er precies niet van. Volgens de dokter kunnen baby's trouwens geen sinusitis krijgen omdat zijn sinussen nog niet open zijn en dus nog niet kunnen ontsteken.
Verder gaat alles hier prima, al zijn onze activiteiten wat teruggeschroefd.

Badje

Beste lezer,

Weer enige tijd dat u nog van me gehoord heeft. Niet dat niets noemenswaardig te beleven was, maar ik was zowaar even blogmoe. Een mens kan niet altijd geestig en geïnspireerd zijn.
Bon, we hebben dus daarnet een badje genomen. Gedurende voorbije weken hebben we al verschillende mogelijkheden mogen testen. Samen met de papa of de mama in bad, samen met de papa in de douche. In zijn eigen kleine ligbadje en nu dus ook in de TummyTub. Zo'n TummyTub is een soort buitenmaatse emmer waar een volledige baby en ook wat water in past. Belangrijk voordeel is dat hij daar vrij makkelijk in blijft zitten. Je moet z'n hoofdje wel wat boven water helpen houden, maar verder kan hij het zelf redelijk goed aan. Dat is bijvoorbeeld niet waar als je hem in een liggend badje steekt en als je samen onder de douche gaat, is het al helemaal opletten om geen ongelukken te begaan. Maar de TummyTub is dus fijn.

We hebben 5 nachten gehad waarin we slechts eenmaal moesten opstaan, maar die heerlijke tijd is ondertussen alweer enkele dagen voorbij. De mama en het kientje zijn ook een beetje verkouden precies.
Dit weekend zijn we zowaar twee maal 'uit' geweest. Eenmaal op restaurant en eenmaal naar de kaas- en wijnavond van de Wevok (iets zegt me dat we volgend jaar met 30 man gaan). Onze jongen heeft zich tweemaal voortreffelijk gedragen. Het aanwezige publiek wat ge-entertained en verder niet teveel gezeurd.

naar Roeselare

Woensdag 28 november werd ons nichtje Jozefien 7 jaar en dus ben ik dinsdag met Willem Jan op de trein gesprongen om dat uitbundig te vieren. Het was de eerste keer sinds zijn geboorte dat hij op de trein zat, en het beviel onze jongen wel. Op de heenreis werden we door opa begeleid en heeft hij geen oog dicht gedaan tot Brugge. Eens in de draagzak viel hij als een blok in slaap. Op de terugreis heb ik hem in de draagzak laten slapen tot in Leuven. Ik zou willen vertellen wat een belevenis dat was, maar hij heeft dus niets van de hele reis gemerkt. Ook niet van de gecharmeerde (vrouwelijke) conducteurs die zijn blonde haren het einde vonden. Hij is al slapend nu al een echte womanizer.

5 kg en lange(re) nachten

Aangezien het al 5 nachten na mekaar zo is, mogen we wel van een trend spreken: onze jongen slaat de laatste tijd een voeding over midden in de nacht: jieha! Deze positieve evolutie verbetert onze levenskwaliteit aanzienlijk. We gaan nog steeds rond 22u slapen en dan trekken we het tot 4 - 5 u in de ochtend. Als dat geen luxe is.
Jammer voor de stoffen luiers, maar deze evolutie hangt samen met het gebruik van een wegwerp pamper 's nachts, omdat we de indruk kregen dat hij wakker werd van de nattigheid. Overdag gebruiken we nu wel nog de katoenen luiers (de volgende maat al!). Om te testen of het echt wel zo is, wil ik nog wel eens een luier proberen 's nachts, maar daarvoor moet het weekend zijn zodat de papa kan supporteren om 1 - 2 u (lees: opstaan).

Ondertussen weegt Willem Jan al een ruime 5 kg. Hij kijkt en volgt en lacht... een mens zou voor minder smelten.

Lachen

Johnny nekhaar

Onze zoon z'n haar begint zo stillaan van schattig naar stoer te evolueren. Zoals je op bovenstaande foto kan zien, is hij al een hele Johnny nekhaar. Ik ga hem binnenkort eens moeten meenemen naar Evy de kapster.
Gisteren was het mijn verjaardag. Ik ben ondertussen 27 en gecombineerd met het vader-zijn voel ik me al redelijk oud. Dat is bijna 30. Bomma wist me daar vrolijk mee uit te lachen. Als je 90 bent zijn die mensen van bijna 30 blijkbaar piepkuikens die nog maar net komen kijken.
Zaterdag zijn Koen & Liesje brunch komen brengen (lekker), Helga & Ruben taart (ook lekker) en rond een uur of 6 hebben we ons nog wat in het bier gelegd. Dat was al lang geleden en zeer leuk. Seppe en Kim hadden uiteraard Finn mee (zie foto van 2 kientjes op de poef) en Seppe wist terecht op te merken dat zware bieren in gezinsverband een fijn idee is.
Omdat onze zoon waarschijnlijk medelijden had met mijn in alcohol gedrenkte hersenen, heeft hij de daarop volgende nacht braaf geslapen van 11u30 tot 04u00. Dan heb ik hem al redelijk nuchter een flesje gegeven. Veel te snel en zeker genoeg, blijkbaar. Hij heeft er flink van teruggegeven (het lag tot op de grond).
Zondag familiebezoek. Was ook gezellig en zeker druk genoeg. Mijn grootouders kunnen er niet bij dat Willem Jan niet weent. Maar ipv de zegening van een goedgemutste zoon in te zien, proberen ze hem en ons aan te zetten tot het wenen en laten wenen. Zonder success gelukkig.
's Avonds nog Kevin & Leen. Heel gezellig ook, ik sliep wel al half.
De daaropvolgende nacht was een minder succes. We moesten 3maal opstaan, waarvan ik, nieuwe man als ik ben, ook een keer voor mijn rekening genomen heb. Al bij al valt de vermoeidheid nogal mee. We zijn dan ook al om 21u00 gaan slapen.
Het is algemeen geweten dat onze Thijs zeer goed met zeer jonge en redelijk oude mensen kan opschieten. Momenteel is hij allerlei spelletjes met Willem Jan aan het doen. Zwaaien met het handje en vooral volg-eens-mijn-hoofd-met-uw-ogen. Het lukt wonderwel. Onze zoon is nu al een genie dat naar links en naar rechts kan kijken.
Volgens Goedele heeft hij vanochtend zowaar gelachen buiten de concrete context van eten. Vroeger had hij ook wel al zo'n voldaan lachje na de voeding, maar dat was toch iets anders. Nu lachte hij als ze ertegen babbelde. En lachen is wat ons mens maakt. Onze zoon wordt stillaan een mens! Nu nog lezen en schrijven, en zindelijkheid.

Finn & Willem Jan

Eten

Ik moet zeggen dat u tot nu toe al zeer bereidwillig bent geweest om voor ons te koken. Vrijdag papa, zaterdag restaurant, zondag Vercant-feest, maandag diepvries, dinsdag Leentje, morgen mama.
We zijn ondertussen ook al terug een beetje op onze stekken. Zijn ritme is nog niet gewijzigd, maar wij hebben het onze er al aan aangepast. Na de avondvoeding meteen gaan slapen voor een eerste blokje. Rond 2u opstaan voor een voeding. Als je dan pech hebt, wilt hij na die voeding niet slapen en vult hij een 2, 3-tal luiers. Dan kan je pas twee uur later terug gaan slapen. Vervolgens kan je weer een drietal uren de ogen sluiten. Het regime lijkt een beetje op het leger, maar de bedden en het eten zijn dus beter.
Onze jongen is ondertussen al een heel stuk steviger geworden. Niet alleen weegt hij bijna 4kg, hij kan ook al zelfstandig met z'n hoofd draaien, met z'n handen zwaaien, je proberen aan te kijken e.d. Al bij al voert hij nog lang niets nuttigs uit, maar dat is blijkbaar normaal de eerste 16 jaar. En dan nog.
Om u allemaal ter wille te zijn, heb ik nog wat filmpjes en wat foto's.

3920g!

Jui hiplahoi! De laatste 10 dagen melk, slaap, melk en slaap hebben serieus opgeleverd! 620g erbij! Het zal wel zijn dat ik mij helemaal leeggezogen voel! We hadden het al gezien aan zijn wangetjes en dubbele kin en hij voelde ook zwaarder op de arm, maar dat we zo dicht op de 4kg zaten, had ik niet verwacht.
Ondertussen blijft hij netjes op zijn ritme van 8 voedingen per 24u, en stipt om de 3u! Het enige wat er voor mij op zit is overdag proberen te slapen. Dat lukte vandaag al bijzonder goed. Mijn ambities zijn bijgevolg teruggeschakeld tot eten en eten geven, slapen en te slapen leggen.

Zoete waters, zoete melk

Gisteren zijn we een hapje gaan eten en een wandelingetje gaan maken aan de Zoete Waters, in het Meerdaalwoud. We hadden Willem Jan meteen na zijn middagmelk ingeduffeld, maar in tegenstelling tot anders was hij ontroostbaar in de auto. Ik begon te vrezen dat hij niet genoeg gedronken had, en inderdaad, nog voor we ons eten konden bestellen, schreeuwde hij alsof zijn leven ervan afhing. En hij schreeuwt al niet gemakkelijk... dus het was menens. Ik mij teruggetrokken in het feestzaaltje van het restaurant alwaar ik drie kwartier zoet was met de melk, met zicht op de zoete waters, het was wel idyllisch.
Daarna toch nog middag gegeten om 16u! nog een wandelingetje gemaakt, thuis gekomen en alweer voeding gegeven. Ik word letterlijk uitgemolken, zeer vermoeiend, maar voorlopig probeer ik nog even vol te houden! Hopelijk slagen we er vannacht in om elk een blokje van 6u te slapen, daarvoor ga ik mij vanavond aan de melkerij wagen!

1 nacht doorslapen

1 nacht doorslapen. Een uur of 8. Zes is ook goed. Alsjeblieft.
We zijn zo stilaan versleten. Dat valt niet te ontkennen. Onze jongen heeft nog steeds een hongerspurt en dat hebben we 's nachts om de 3 uur geweten. En wat erin gaat, moet er ook uit komen, dus we staan ook de halve nacht aan zijn verzorgingskussen.
We hebben wel de indruk dat hij flink aan het bijkomen is, hij heeft zelfs al een dubbele kin.
Als je overigens wat halfwakker bent terwijl je z'n luier ververst, dan is dat niet altijd volledig volgens de regels van de kunst gedaan. En dat heeft z'n repercussies. Dus dan kan je hem enkele uren later volledig omkleden.
Dinsdag zijn Koen en Liesje langsgeweest en dat was heel gezellig, behalve dat ik veel te laat was.
Ze hadden een reeds lang aangekondigd cadeau mee voor Willem Jan: een baby-zitzak. Zoals je kan zien, ligt hij er geweldig op.
Koen had ook lekker gekookt en dat was zeer welkom want wij komen er zelf eigenlijk niet echt meer toe. Wie zich geroepen voelt: kook eens voor ons. Kom gerust zelf mee-eten.

Hongernachten

Onze jongen heeft blijkbaar het culinaire genot ontdekt. Waar hij vorige week al eens gemakkelijk een uur of 5 aan een stuk sliep en 's nachts nog langer, is hij nu gegarandeerd om de 3 uur paraat voor een hapje.
Dat heeft veel impact op Goedele haar dagen, inclusief haar nachten. Als je om de 3uur, 45 minuten voeding moet geven, dan is je hele dag in kleine stukjes opgedeeld, die een beetje te kort zijn om goed te slapen of echt iets nutigs te doen.

Gisteren zijn we bij Joke en Willem gaan eten en het was lekker! Niet alleen was het lekker, maar het blijkt dus mogelijk om ook met een hongerkind min of meer een sociaal leven te hebben. Als uw gastheren het tenminste niet erg vinden dat er ververst wordt op de salontafel.

Moeder en kind zijn ondertussen ook opgestaan - voor een voeding, jawel - dus ik ga mee aan het ontbijt aanschuiven.

Zuigen!

Ons kientje is heel serieus als het op zuigen aankomt. Hij zuigt werkelijk met de grootste overtuiging op alles wat je in de buurt van zijn mond brengt. Dat heeft de mammie mogen ondervinden toen ze hem een kusje probeerde te geven.

3kg300

Gisteren is de vroedvrouw langsgekomen om onze onwetendheid nog wat te verlichten. Je zit na enkele dagen altijd met een hoop onbenullige vragen en zorgen, maar je kan daar natuurlijk moeilijk mee naar de gynaecoloog of pediater gaan.
Toen we bij Chris en Eveline kwamen, was Annemie toevallig daar en aangezien dat bezoekje er nuttig uitzag, hebben we ze ook maar geboekt.

Ze heeft Willem Jan nog eens gewogen en hij blijkt 3kg300 te wegen. Dat is helemaal aan de onderkant van de curves, maar niets om ons zorgen over te maken. Ik kan me trouwens ook niets anders herinneren dan dat ik volgens het PMS helemaal aan de onderkant van alle mogelijke curves hing.

Het is een zaligheid dat hij zo goed doorslaapt, maar we hebben toch het advies gekregen hem niet langer dan 6u door te laten slapen, maar hem dan wakker te maken om te voeden. Anders komt hij niet bij en dat kan op termijn niet de bedoeling zijn.

Er zijn nog wat nieuwe foto's, met de oma en opa en met ander bezoek.

Doorslapen en overgeven

Joehoew! Een eerste volledige nacht. Je kan eigenlijk niet geloven hoeveel deugd dat doet. om zonder onderbreking 7u te kunnen slapen. Willem Jan wordt dus gewoonweg niet wakker om voedingen te krijgen midden in de nacht.
Daarbij moet wel gezegd worden dat hij om 6u30 dan geweldig veel drinkt en vervolgens overgeeft. Teveel zuipen en vervolgens kotsen, hij is al een echte kerel.

Zijn mama maakt zich wel iets minder vrolijk over het feit dat onze zoon niet alle versgemaakte melk binnenhoudt. Al is het voeden ondertussen al een stuk minder pijnlijk. Leve tepelhoedjes! De derde beste uitvinding na de afwasmachine en centrale verwarming.

Hij is er vanochtend ook weer in geslaagd om in de luttele momenten dat hij geen luier aanhad - tijdens het verversen - een plasje te maken. Met als gevolg dat hij werkelijk op al z'n spullen geplast heeft. Gelukkig hebben we twee slaapzakjes.

Gisterenavond heb ik zijn bed tegen het onze geschoven, zodat we zijn tut terug in zijn mond kunnen steken zonder dat we daarvoor uit ons bed moeten komen. Ik moet zeggen dat dat onze levenskwaliteit sterk verbetert. Vooral die van mij, want hij staat aan Goedele haar kant van het bed.

Gisteren hebben we de slaapzak voor de buikdraagzak gekregen, dus nu kan ik straks door weer en wind met mijn zoon op mijn buik rondhossen. Wat is er cooler als vader dan met uw zoon op uw buik over de bondgenoten flanneren?

Buggy-date

Gisteren (maandag) zijn we een ferme wandeling gaan maken met Kim en Finn naar het provinciaal domein. De twee mama's voelen zich wat fitter en konden zich eindelijk aan het lang besproken en gedroomd uitstapje wagen. De speeltuinen hebben we links laten liggen, evenals de terrassen. Dat zal niet elke keer zo zijn, toch niet wat betreft de terrassen, maar Finn moest op tijd eten en voor Willem Jan was er bezoek van Kind & Gezin.
De vriendelijke mevrouw van K & G die de Wilselsesteenweg bezoekt heet Lynn en kon op al onze vragen antwoorden. Niet dat ik haar onderschat, maar we halen dan ook geen hoger niveau dan vragen over poepzalf en tepelpijn.
Volgens de weegschaal van Lynn weegt onze Willem Jan nu ongeveer 3280g, het was eerst 3330g maar ze heeft er 50g afgetrokken omdat er wat in zijn broekje zat. Dat kan nooit 50g gewogen hebben.

Gisterenavond en vandaag waren oma en opa uit Roeselare op bezoek. Oma heeft Willem Jan vastgehouden, ververst, gewiegd en daarnaast had ze nog tijd en aandacht voor de kook, de strijk en de boodschappen! Opa heeft Willem Jan vastgehouden en bewonderd en geklust in ons huis. Dankje oma en opa!

Je zoon aangeven

Bij de dienst bevolking. Uiteraard heb ik eerst een half uur in de verkeerde rij gestaan. Gelukkig ging het sneller in de juiste rij. Met de papieren van het ziekenhuis krijg je papieren van de stad. Met de papieren van de stad krijg je papieren van de CM. De CM heeft maar 1 rij, dus dat is makkelijk.

Een naam die uit twee stukken bestaat die niet met een streepje verbonden zijn, dat is geen evidentie. Maar gesterkt door de gedachte dat Jan Frederik het er uiteindelijk ook door heeft kunnen duwen, hebben we ons aan dezelfde constructie gewaagd. Op de stad konden ze ons uiteraard enkel vertellen dat er voor hen niet echt een onderscheid is tussen de verschillende door een spatie gescheiden voornamen. Voor hen heet hij Willem Lemmens. Of Willem Jan Marc Hubert. Maar niet echt iets tussenin.

Bij de CM was ik flink op m'n hoede en dat heeft opgeleverd. Op onze zoon z'n provisoire sis-kaart staat er 'Willem Jan Lemmens'. Dat vind ik al een eerste succesje.

Ondanks het feit dat Willem Jan een flinke slaper is, zijn wij toch al beiden uitgeput. Hij heeft namelijk 's avonds zijn wakkere momenten. En dat kan dan wel een tijdje duren. Hij blijft overdag geen half uur na mekaar wakker, maar na zijn voeding om 20u kan hij wel tot 22u30 met open ogen de wereld in staren. Dit gezegd zijnde ga ik me voorbereiden op m'n bed. Slaapwel.

Filmpje & nog foto's

Onze lieve zoon is nu al enkele dagen thuis. Hij gedraagt zich al bij al redelijk goed, al heb ik al rustigere nachten gehad. Het eten begint ook wat vlotter te gaan, Goeke heeft niet teveel pijn meer.

Als je zin hebt om eens langs te komen, dan moet je dat vooral doen! Eens bellen op voorhand kan je weliswaar nutteloze rit besparen.

Ik heb wat foto's toegevoegd op de picasaweb, aangezien de mensen zich blijkbaar meer interesseren in foto's van Willem Jan dan in mijn gezwets. Zoals je kan zien, is de Kevin al heel vlot met de kindjes.

Onze Jan zit ondertussen vrolijk in India. Hij onderhoudt vanuit container 103 een fijne blog.

Hierbij ook een filmpje. Zo kan je ook het geluid van onze moesjie moesjie eens horen.

Uitstapje & navel

Gisteren (zaterdag) zijn we voor het eerst buiten gekomen met Willem Jan. We zijn iets gaan eten op de oude markt. Frank en Hilde bleken daar in de buurt te zijn, dus die hebben we vervoegd.
Per grote uitzondering zijn er géén foto's van onze uitstap.
Het wandelen met de koets ging vlot, maar als het druk is in 't stad, dan is het toch een beetje manoeuvreren. Binnenkort eens proberen met een draagzak.

Na de oude markt zijn we nog even bij Leentje binnengeweest. Die had de baby nog niet gezien wegens op reis.

Vannacht was redelijk druk. We waren gisteren wat laat met de voedingen en zo is z'n laatavondvoeding natuurlijk vrolijk de nacht in geschoven. Daardoor zaten we om 3u30 nog met de lichten aan in bed. Toen was hij trouwens net 1 week. Ik stel voor dat we daar geen kaarsjes voor beginnen uitblazen.

Onze moesjie-moesjie is zijn navelstreng kwijt. Vanochtend zat er naast de gebruikelijke schijterij ook zijn navelstreng in de luier. Het had een héél klein beetje gebloed, tot moeders ongerustheid, maar ik denk eigenlijk dat alles ok is.

Nu ik het toch over schijterij heb, het is een volstrekt oninteressant weetje, maar dat ruikt dus naar platte kaas. Op zich geen wonder als je weet dat beide van niet meer zo verse melk gemaakt worden.

Willem Jan is in die week al heel wat steviger geworden, niet dat hij z'n eigen hoofd al kan ondersteunen, maar hij is toch al in staat om zijn bovenlichaam in een onverhoedse beweging te versmijten. Het spreekt voor zich dat hij dat niet altijd even verstandig en veilig aanpakt. Dat is dus een uitdaging bij het dragen.

Thuis

Wij zijn gisteren thuisgekomen en hebben onze eerste nacht allemaal samen geslapen. Dat was eigenlijk wel heel gezellig. Ik was het nomadisch bestaan - rondrijden tussen ziekenhuis en thuis - wel flink beu aan het geraken.

Ons Eva is uit Sevilla overgevlogen en is momenteel op bezoek. Dat vind ik wel leuk.



Vandaag heeft Willem Jan in de hangmat gelegen. Het viel hem goed mee, tot hij begon te wenen. Dat bleek achteraf wegens schijterij te zijn. Onder andere op zijn nieuwe body-ke. We moeten zo stilaan al luiers wassen.

Kaartje

Allereerst: ons kaartje is bedacht en ontworpen door Lies & Vanessa van kunstmaan. Zij hebben ook het drukwerk van onze trouw ontworpen en bedacht. Dat kunnen wij heel erg appreciëren.

Blijkbaar is het niet voor iedereen duidelijk wat je nu eigenlijk moet aanvangen met die geplooide dingen. Je kan ze natuurlijk gewoon volledig openplooien en tegen de frigo hangen. Dat is op z'n minst gesteld praktisch, maar we hebben natuurlijk niet zomaar een foto in 4 geknipt en op de hoeken van ons kaartjes geplaatst. Het kan namelijk ook zo:

Maar er is meer. Je kan dat ding opendoen tot zo'n spelletje 'kleur bekennen'. De truc is je vier vingers achter de versneden foto te steken en aan de andere kant het centrum naar binnen te duwen. Er is zelfs een filmpje van op youtube.

Als het niet lukt, wees gerust, je bent niet alleen. Onze gynaecoloog heeft hier vanochtend zonder resultaat een verwoede poging gedaan.

Appelsap

Zoals de bezoekers wellicht reeds gezien hebben, is er geen klassiek doopsuiker, maar hebben we in flesjes appelsap voorzien.
De 200 kilo appels komen van de boom in Roeselare, bij oma & opa in de tuin. Opa heeft ze met veel liefde geplukt, oma heeft ze daarna op wormen nagekeken (de wormen zijn uiteindelijk niet in het appelsap terecht gekomen, hooray !) dankje opa & oma !

MMMelk

De melk is gearriveerd en dat bevalt onze jongen allerbest. Hij heeft er vannacht zelfs speciaal enkele uurtjes voor uitgetrokken. Tante Linda heeft dus al gelijk gekregen dat ik gisteren wat voorbarig was.
Goeleke heeft vannacht toch enkele uurtjes geslapen, dat is al iets. Willem Jan is ook 60gr bijgekomen en weegt nu 3kg060. We zijn opwaarts bezig.
Goeleke heeft net zelf een badje gegeven. Een van onze vriendelijke verpleegsters heeft gisteren getoond hoe alles moest en normaalgezien moeten we vanaf nu de komende 20 jaar zelf voor onze moesjie-moesjie zorgen.

Er zijn enkele nieuwe foto's .

Slaap!

Hooray, onze nachtbraker is een normaal ritme aan het vinden. Vannacht heeft hij zowaar tussen 24u en 6u aan een stuk geslapen. Als de mammie zich er nu nog op kan instellen dat ze dan zelf ook slaapt, dan gebeuren er straks zelfs geen ongelukken.

Overigens ook een geweldig boek.

Filmpje & nog foto's

Mijn zoon is geweldig koddig. Omdat zo'n stellingen van een kersverse vader meestal niet serieus genomen worden, is er nu ook een filmpje. En nog wat extra foto's



Overigens, zowel moeder als zoon stellen het prima.
Het zijn ook leuke dagen in het ziekenhuis. Al onze dierbaren komen ons eens bezoeken en dat is zeer leuk. Vandaag was het al iets rustiger en dan heb je soms ook al eens tijd om iets tegen iemand te zeggen, dat is altijd een meevaller.

Ik heb vandaag voor het eerst mijn zoon zowat verzorgd. Ttz, kleertjes aangedaan en uitgedaan en dat is toch wel emotioneel geladen. Heel leuk allemaal.

Willem Jan woog bij de geboorte overigens maar 3kg 230 en geen 3kg 320 zoals ik eerder berichtte. Niet dat dat enig belang heeft.

Foto's van vake

Vake heeft vandaag al wat foto's genomen. Ik zie er vandaag al heel wat minder verfrommeld uit dan gisteren.

Jeanke is geboren

Hooray, onze moesjie-moesjie is geboren.
Alles wat een mens wilt weten:

• 14 oktober 2007, om 3u32
• 3kg320
• 50cm

Foto

Bezoek

Je kan ons bezoeken in het Heilig Hart ziekenhuis in Leuven. We liggen op kamer 102. Bezoekuur is van 14u tot 16u en van 18u tot 20u. Een seintje op voorhand is altijd fijn.

Geboortelijst

Als je daar zin in hebt, kan je iets kopen van onze geboortelijsten.

• www.kinderplaneet.be > lemmens > lemmens deseyn > code: 13543
• kinderplaneet: 016538570
  
• doekjes & broekjes: langsgaan in de diestsestraat (sympathieke mensen trouwens)