Het filmpje

Het is wazig en kort, maar het is er. Het filmpje van een waggelende Willem Jan.

sta op en ... wandel !

Het is zo ver, Willem Jan wandelt alleen ! Er moet nog wat knipwerk gebeuren aan het filmpje, maar van zodra dat af is, mag je hier een heus showtje verwachten! Tot binnenkort....

8 tellen alleen staan en 2 stapjes !!

Gisteren zijn 2 stapjes geëindigd plat op de buik, Willem Jan wilde van aan zijn hoge stoel naar mijn benen wandelen en had per ongeluk zijn handjes losgelaten. Heel kort, maar het was lopen! Hij heeft de hele avond ma-ma-ma-ma-ma ta-ta-ta-ta-ta gezegd, dat was vooral om stukjes mandarijn te bekomen, en hij zag al snel dat het lukte! Charmant ventje hoor...

"pa-pa"

Jaja, het hoge woord is eruit... En de eer gaat naar ... de papa! Gisteren één dagje zonder mama, en het is al zover. Willem Jan mocht helemaal alleen eten, net zoals in het Toverhuis. Gefietst, terrasje gepikt, mijn mannen zijn echte levensgenieters!
Intussen kan Willem Jan ook al een paar seconden alleen staan en loopt hij vlot aan één hand. De komende week zullen we stilletjes aan aan het winteruur moeten wennen, want het was veel te leuk dat hij om 7u20 wakker werd en niet om 6u20 zoals vanmorgen.

Feestje!

Willem Jan is bijna 1 jaar en dat hebben we gisteren gevierd. Wat is er immers geschikter voor een verjaardagsfuif dan een nazomerse zondagnamiddag op een terrasje in het provinciaal domein?
Een overdaad aan foto's vindt u op picasaweb

nazomerse dagen in het provinciaal domein

Een kind om in te bijten

En dat heeft een van z'n crêchegenootjes dan ook gedaan.
Naast de fijne blauwe plekken op z'n kin en rechterwang, heeft hij er nu ook een duidelijke beet bij op z'n linkerwang.
Maar bon, je had die andere baby eens moeten zien, rompertje.

Er is al een hoek af

Onze jongen is bijzonder ondernemend. Hij is eigenlijk echt een 'jongetje' aan het worden. De liggende baby van enkele maanden geleden is een kruipend en grijpend monstertje geworden.
Hij probeert overal op en af te kruipen, of er tegen recht te gaan staan. Vaak is dat met succes, maar af en toe overschat hij z'n kunnen en gaat hij op al dan niet spectaculaire wijze tegen de vlakte.
Hij is al eens frontaal de keuken in gedoken, tanden door z'n lip.
Momenteel heeft hij een buil linksboven op z'n hoofd en een grote blauwe plek op z'n rechterwang. De gevolgen van een val van een speeltuig op de crêche. Beeldmateriaal kan uiteraard niet ontbreken.

Aap

Willem Jan speelt met de aap, of omgekeerd.

Willem Jan kan zelf recht gaan staan.

De vaardigheden van onze zoon blijven zich maar uitbreiden. Tot zijn amalgaam behoort tegenwoordig ook het zelfstandig gaan staan. Hij probeert zich aan alles op te trekken, niet altijd met succes en ook niet altijd zonder pijnlijke gevolgen. Maar met z'n park lukt het wonderwel. Filmpje hieronder, u heeft het wellicht al afgespeeld voordat u dit schrijven leest.

in volle vaart

Sinds Willem Jan kan kruipen, heeft hij meteen ook nog een hoop andere dingen geleerd, zoals bijvoorbeeld recht gaan staan in bed, op zijn voetjes! Dat is wel even schrikken, zo de eerste keer zijn kamer binnenkomen en hem daar parmantig met de handjes aan de spijlen op zijn beentjes zien staan. En plezier dat hij heeft!
Bijgevolg is het aangeraden hem geen seconde uit het oog te verliezen, want de dingen die hij kan, kan hij ook steeds sneller. Het kruipen bijvoorbeeld, in heb het niet gechronometreerd, maar plots zat hij aan mijn voeten aan de andere kant van de living, terwijl ik dat helemaal niet verwacht had.
Ondertussen proberen we hem ook te leren waar hij mag aan komen en waar niet. Soms lijkt het alsof hij dat nog niet beseft, maar op andere momenten kijkt hij zo schalks en uitdagend terwijl hij zijn 'kattekwaad' nog eens herhaalt, dat je toch zou twijfelen. Het is wel moeilijk kwaad zijn op zo'n geestig manneke, maar de mand met ontbijtspullen uit de kast trekken is helaas niet toegestaan...

10 maanden, ik kruip !

Op 2 dagen na is onze zoon nu 10 maanden oud, en plots heeft hij het door! Hij kan kruipen! Hij is enorm fier en blij dat hij nu helemaal zelf van plaats geraakt. Na het omrollen, het zitten, het optrekken tot kniezit en het begin van aan de handjes stapjes zetten, en alle vormen van sluipen, glijden, slepen, haalt Willem Jan nog een ander kunstje boven! Ik had het vanuit een ooghoek al willen opmerken , maar plots zei Rein "dat is dus gewoon kruipen hé". Het is super schattig, zoals je in het filmpje kan zien!

Saint-Jean du Gard

wij zijn net terug uit het zuid-franse dorpje Saint-Jean du Gard en onze timing is blijkbaar perfect. het weer is in België is al even lekker als in Languedoc-Rousillon.
het waren twee heerlijke weekjes met veel tijd om met willem jan te spelen. dat is wel fijn, want tijdens de werkweken nemen de praktische beslommeringen soms wat veel tijd in.
we zijn eerst met koen en liesje enkele dagen naar de Husseren-Wesserling (Vogezen) geweest, hebben daar enkele fijne wandelinkjes gemaakt met onze nieuwe rugdrager (cadeau vaderdag, jochei). die rugdrager is een prima ding, maar je kind wordt er natuurlijk niet lichter van.
na duitstalig Frankrijk, hebben we ons naar het zuiden verplaatst. Op camping la forêt kregen we een schaduwrijk plaatsje in het naaldbos. het was er heerlijk vertoeven.
een wandeling werd afgewisseld met een terrasje of een fietstochtje. en de stoomtrein van saint-jean bleek veel lawaai te maken.

foto's van ons genoegen vind je op picasaweb.

geheel ter zijde, maar de dochter van Andy en Elke zag het levenslicht.

Rechtstaan - weliswaar ondersteund

Onze uk kan ondertussen al een beetje rechtstaan.
Andere foto's van ons recentste fiets-uitje vind je op flikr

8 maanden, zitten en kr(sl)uipen !

Het is een hele tijd geleden dat we nog iets op de blog geschreven hebben. Nochtans hebben we niet stil gezeten, en Willem Jan al helemaal niet. Na drie maanden dakloos te zijn geweest, wonen we sinds twee weken weer eindelijk in ons stulpje!
En het nieuw dak staat erop !
De laatste weken is Willem Jan enorm geëvolueerd: hij zit heel stevig, hij rolt dat het een lieve lust is en hij doet verdienstelijke pogingen om te gaan kruipen. Dat laatste is eerder sluipen, en nog maar in één richting, namelijk achteruit. Hij weegt een kleine 9 kilo en is rond de 70 cm groot.
Zijn haartjes zijn ook geknipt, in tegenstelling tot wat we van hem mogen verwachten, heeft hij heel stil gezeten bij de kapster. Zij en haar schaar waren dan ook enorm fascinerend. Het blonde lokje hebben we mee gekregen naar huis.
Ondertussen is rein al weer aan het breken in ons huis, een linteel boven een vroegere deur door beton aan het vervangen... dat maakt een hels lawaai vandaar dat Willem Jan zijn middagtukje buiten aan het doen is. Hij moest even wennen aan de nieuwe biotoop, maar is daarna als een roosje in slaap gevallen.

Tot de volgende keer!

Zon, zee, strand alles wat jij verlangt

Gisteren 2 mei. Terwijl onze aannemers in de blakende zon ons zolderverdiep aan het herbouwen zijn (daar moet ik ook nog ooit iets over schrijven), hebben wij een bezoekje aan De Haan gebracht.
Het was ergens rond de 15 graden en er lagen al verschillende mensen met hun witten pensen in de zon. Daar hebben wij ons niet bij gevoegd, maar we hebben de gelegenheid wel aangegrepen om in het zand te spelen. Willem Jan had uiteraard nog nooit de zee gezien en eigenlijk ook nog nooit zand, denk ik, dus het was een hele belevenis.
Normaalgezien probeert hij altijd alles in zijn mond te steken, dus we hadden al schrik voor het strandzand, maar dat zag er blijkbaar toch niet voldoende appetijtelijk uit, dus heeft hij er wat mee gespeeld.
Aangezien hij nog niet zelfstandig recht kan zitten, hebben we hem maar tot de middel ingegraven, dat was makkelijk.

Onze jongen heeft ondertussen ook de foto-camera ontdekt. Het maakt lawaai, het heeft lintjes (zeer belangrijk) en het speelgoed van papa is blijkbaar altijd interessanter dan het eigen speelgoed. Dit heeft er in combinatie met mijn poging tot close-up foto's op het strand toe geleid dat er zand tussen mijn lens zit. Voorlopig werkt alles nog prima.

2-tandig monster

Hallo,

Onze lieve vriend heeft zijn eerste tandjes en ik moet zeggen dat hij daar nog niet van geklaagd heeft. Het doet blijkbaar geen pijn of hij is ongelofelijk stoer. Dat laatste zou nog wel eens waar kunnen zijn, want hij weent eigenlijk nooit als hij zich pijn doet of iets dergelijks. Hij weent enkel als hij iets wilt hebben, meestal is dat dan eten.
Als hij schreeuwt kan je ze zeer goed zien, ze staan vanonder in het midden, netjes naast mekaar.

Bemerk de gelijkenis met onderstaande foto uit 1983:

6 maanden 1/2, 2 tandjes en omrollen !!

Sinds deze week eet Willem Jan wel eens een koekje tussendoor (of wat hij er effectief van binnenkrijgt) en dat dankzij zijn fantastische 2 ondertanden!
Vorige week is hij voor het eerst omgerold op zijn speelmat, van op zijn rugje lag hij plots op zijn buik. Het ziet er niet meteen naar uit dat hij gaat kruipen, want op de buik liggen vindt hij niet zo fijn.

Skiën

We zijn dus gaan skiën met de familie Lemmens. Na enige aandrang van mezelve. Het snowboarden zelf is wonderwel gelukt, maar het moet gezegd zijn dat het niet zo'n fijn weer was voor de mensen die niet wensten te skiën. Het sneeuwde regelmatig en was bijna nooit zonnig. Niet echt terrasjesweer dus.
In ons skigebied had iedereen precies een helm, dus hebben we er zelf ook maar een aantal aangeschaft. Een of andere leukerd heeft die natuurlijk op Willem Jan z'n hoofd gezet.
1 dag was het wel redelijk terrasjesweer, vandaar de eerste foto. Alle foto's van de vakantie vind je op de picasaweb van papa. Is misschien wel niet voor iedereen allemaal even interessant.

onze kabouter is 7950g en 68 cm groot

Bijna 6 maanden oud! Voor je niet meer weet hoe onze zoon er uit ziet, sturen we je alvast deze foto (met dank aan Mark Ruison). Voor de skifoto's is het nog even wachten !

Nonke Thijs is grappig

Beste lezers,

Het is ondertussen weer een tijdje geleden dat ik u mocht adresseren. Onze jongen verandert ondertussen aan een razend tempo. Pyjamaatjes die gigantisch leken, zijn ondertussen te klein. De groentepapjes die een tijdje geleden nog vooral grappig waren, worden ondertussen gretig en volledig opgegeten. Zijn excretie is dan ook vaster en de geur is ook steeds minder te harden.

Bovendien heeft onze jongen humor ontdekt. Hij schatert luidop en daar hebben we zelfs een filmpje van.

Broccoli-pap

Besten,

Onze zoon begint ondertussen al flink z'n weg te vinden in de papjes. Als hij mag kiezen, gaat hij nog volledig voor de borst, maar hij heeft dus niet altijd te kiezen en hij hapt dan ook vrolijk naar zijn volledig flexibele lepel. Uiteraard gaat dat allemaal met het nodige geknoei gepaard, dus ik wou jullie bovenstaande foto niet onthouden. Als je wat inzoomt, dan kan je duidelijk de broccoli op z'n wangen en neus zien hangen.
Dit weekend hebben we trouwens druk aan motoriek-training gedaan en dat levert ontegensprekelijk resultaat op. De moesjie grijpt naar alles dat het een lieve lust is.

4 maanden, 6850g en groentepap

Vanmorgen is onze jongen nog eens gecheckt bij de dokter. Zijn ontwikkeling loopt prima, hij weegt nu 6580g, meet 65 cm en kan zich al flink aan twee handjes optrekken. Aangezien hij nu 4 maanden oud is, mag hij stilaan groentjes eten. Mmm... dat had vorig weekend weinig succes (zie hieronder). Dit weekend gaan we het nog maar eens proberen, misschien lust hij liever bloemkool, of broccoli of zo.
Doordat ze vanaf nu in het Toverhuis 's middags groentepap kunnen geven, zal ik niet meer afkolven op het werk. Dat mag ik dus schrappen van mijn dagelijks lijstje "waar moet ik weer overal aan denken?". En dat is goed nieuws, want het lijstje is zodanig lang dat ik soms de helft vergeet.

Guacamole

Goedenavond,

Wij zijn net terug van een namiddagje en avondje Leuven met de familie Pattyn-Bekaert. Wij hebben enig mexicaans voedsel tot ons genomen in La Cucaracha en het was feitelijk zeer gezellig.
Willem Jan was uiteraard ook van de partij en hij had helemaal geen zin om wat in z'n eentje in z'n wieg te slapen terwijl iedereen vrolijk aan het keuvelen en het smeukelen (twee bekende zweedse werkwoorden) was. En dus heeft hij moe maar goedgemutst mee aan tafel gezeten.
Het is zo stillaan tijd dat hij eens iets anders dan melk leert eten en dat gezegd zijnde hebben we hem enkele vingertopjes guacamole gevoederd. Strikt gezien is dat groentepap. Hij heeft het met veel goesting gegeten.

Ik ben vorige keer nog een van de nieuwe kunstjes van Willem Jan vergeten te vermelden. Hij kan namelijk redelijk gecontroleerd dingen vastnemen. Dat vastnemen heeft maar 1 doel: in zijn mond steken. Hij is nog wat onhandig, maar hij leert snel bij.

Vanochtend trouwens gezamenlijk gedouchet. Hij zit dan in z'n TummyTub (lees: emmer) terwijl ik me was. Zo'n baby is nog redelijk lenig en hij kan dan ook probleemloos zijn voet omhoog steken ter hoogte van zijn gezicht. Zo kwam z'n voet dan uiteraard helemaal boven water. Dat was blijkbaar een verrassing van jewelste. Hij heeft dan vrolijk z'n eigen voet zitten bekijken en bepotelen.

Jozefien en Jeroen zijn komen logeren. Naar verluid was dat zeer leuk, maar ik heb het grotendeels gemist vanwege arbeit.

Vele groeten,
Rein

En toen was er interactie!

Het zijn mooie tijden met onze jongen. Hij begint een heleboel vaardigheden op te pikken waarvan je je niet kan voorstellen dat je ze ooit niet kon. Wij aanzien ze nu keer op keer als een wonder. Een korte greep uit de ongeloofelijke talenten van onze zoon:


Zijn eigen hoofd ondersteunen, hoe je hem ook vasthoudt en verbaasd rondkijken. Willem Jan is nu helemaal stevig. Niet dat hij al rechtop kan zitten, maar je kan hem bijvoorbeeld gewoon met twee handen vastnemen en omhoog steken. Hij kijkt dan vrolijk rond en laat overvloedig speeksel op de grond lopen. Idem verhaal als je hem op z'n buik legt op z'n verzorgingskussen.


Lachen en vertellen behoort momenteel ook tot zijn talenten. Je begrijpt er uiteraard niets van, maar als je tegen hem babbelt, dan babbelt hij vrolijk terug. Hoe onnozeler je doet, hoe harder hij teruglacht. Zijn grootmoeders sloven zich er geweldig in uit. Met resultaat, dat moet gezegd.

Het crèche-gaan bevalt onze zoon ook prima. Het is als ouder best confronterend te zien met hoeveel plezier hij zich door een - weliswaar professioneel getrainde - wildvreemde laat oppakken, entertainen en verzorgen. Hij drinkt flink de flesjes die Goedele de dag voordien gepompt heeft en sinds we ook een lummilove lampje in de crèche gelegd hebben, wil hij daar ook slapen. Zo'n lummilove lampje is een konijn (of hond of olifant) dat licht geeft en de hele tijd van kleur verandert. Een soort discolamp voor baby's dus. Onze zoon verveelt zich niet graag en als je hem in bed legt, dan gebeurt er te weinig naar z'n goesting. En dan wilt hij niet slapen. Een van kleur veranderend konijn weet hem meestal wel te verschalken.

Willem Jan is nog steeds geweldig populair bij z'n grootouders en ik groet u dan ook om me richting As te begeven.

Vele groeten,
Rein

Het Toverhuis

Vandaag is Willem Jan voor het eerst naar de crèche geweest. Dit is het verslagje van Sarah en Nikki in zijn heen en weer-schriftje:
"Willem Jans eerste dagje toveren! Hij had een super goede dag! Hij dronk bij aankomst op mama's schoot. Hij was heel vrolijk en speelde flink. Ook in de schommel zitten vond hij leuk. Om 13u werd onze kleine prins moe. Hij sliep van 13u30 tot 14u40. Heel flink voor zo'n eerste dutje in ons Toverhuis. Hij kreeg geen honger dus kon mama Willem Jan zelf drinken geven."

Na die voeding thuis is hij trouwens weer meteen in slaap gevallen, kan van het spuitje van vanmorgen zijn ofwel van alle indrukken van vandaag natuurlijk.

Het is een eindje geleden dat we nog geblogt hebben, maar hij slaapt nu wel degelijk al een week of 3 volledig door, zo'n uur of 10-11 na mekaar, heerlijk. Hij is altijd super goed gemutst 's morgens en wij ook (meestal).
Een klein maar op te lossen probleempje is dat hij totaal geen zuigfles wil, maar totaal niet. Hij is zo koppig dat hij nog liever niet eet dan uit een fles. We hebben daarom tommy tippee-borstgelijkende tutflesjes gekocht en dat hielp uiteindelijk, of was het van pure honger, dat kan ook. Alleszins wil ik nog graag even borstvoeding blijven doorgeven.
Het wordt voor mama en willem jan een spannende tijd na die heerlijke maanden samen...

met dank aan Bram voor de foto