Spelen in de sneeuw

Aha, het heeft gesneeuwd. Willem Jan heeft wel al eerder sneeuw gezien, maar toen was hij er zich niet zo van bewust. Deze keer beseft hij daarentegen ten volle dat de wereld bedekt is met een wit goedje. En dat geeft mogelijkheden tot buiten spelen.

Zijn wanten zijn nog een probleem. Het is bijna niet mogelijk om ze aan te doen met zijn duim in de 'duim' van de want en hij kan ze ook niet goed aanhouden. Bovendien geraakt hij geweldig gefrustreerd door het feit dat hij met z'n wanten aan niets meer kan doen met z'n handen. En hij was anders ook al niet zo geweldig handig (voor een peuter valt het me, denk ik). Wanten uit dus. Dat is koud maar handig.

Willem Jan is op 14 oktober 2 jaar geworden

Hoewel het verslagje een maand later komt, hebben we dat natuurlijk goed gevierd. De dag ervoor al waren moeke, tante (B)eva, Leen C. en Joke een stukje taart komen eten en een liedje zingen. Op de dag zelf (onze 3de huwelijksverjaardag) mocht Willem Jan badeendjes uitdelen in het Toverhuis en heeft Rein pannekoeken gebakken (ook met kaarsjes er op). In het weekend werd alles nog eens dubbel en dik overgedaan in Roeselare. Jozefien, Nicolas, meter Veerle, nonkel Koen waren er, Bram en Soetkin en natuurlijk oma en opa. Het is dus niet zomaar aan ons voorbij gegaan! Pe-pe (peter Jan) had al voor zijn laatste vertrek naar Nigeria een kaartje achtergelaten en een spelletje, Willem Jan heeft toch wel een maand kunnen onthouden dat hij dat "van pe-pe krege" had.
Hoewel hij vanmorgen nog eens succesvol op het potje geweest is, is de tijd van het groot enthousiasme toch voorbij. Meestal zegt hij pas kaka als het te laat is. Pipi is niet erg om in de broek te hebben zitten, spijtig. Maar we geven natuurlijk niet op. Intussen ontwikkelt hij zijn taal en zinnetjes in een sneltempo. Leuk om hele conversaties te voeren met onze Willem Jan. Hij heeft een grote voorkeur voor alles wat met auto's te maken heeft (tractor, kraan, bus, auto, moto, fiets) en is heel begaan als iemand 'pijn' heeft. Een smakkerd van een kus verlost ieders zeer! Zijn lichaamsdelen kan hij goed benoemen, oogjes, neus, oortjes, hoofdje, teen, piet (:D). En verder begint hij de mensen bij de naam te noemen, mama, papa, oma, opa, tante Beva, Thijsje, pe-pe, Tien (Jozefien), Toen (Koen), bompa, bomma, Bumba (!), ... een nieuwe naam zegt hij na als een echo, tenminste als ze niet te moeilijk zijn (tante Veerle en Nicolas lukt nog niet).
Willem Jan is ook heel behendig op de glijbaan, op de trap, op zijn stoel, maar dat ga ik hier niet te uitdrukkelijk schrijven want straks moet ik misschien het tegenovergestelde bloggen.
Volgende vrijdag gaan we nog eens naar de kinderarts voor een algemene check, dan weten we ook nog eens hoe groot hij precies geworden is.

een hoopje in het potje

Klaroengeschal en tromgeroffel: Onder de goede invloed van Basje (uit Op het potje van Alona Frankel) heeft Willem Jan voor het eerst een hoopje in het potje gedaan! Hij begreep niet zo veel van mijn enthousiasme, hij keek een beetje 'het is toch maar kaka', maar ik vond het natuurlijk geweldig! We hebben het samen door het toilet gespoeld, daar was hij dan wel weer heel enthousiast over.
Deze triomf komt er niet van de ene op de andere dag: ik ben hem al weken aan het uitleggen wat de bedoeling is en hij voelt stilaan aan wanneer hij zal moeten gaan. Tot nu toe had hij geen enkele last van een volle luier, des te beter voor hem, maar het zou nu toch stilaan gedaan mogen zijn met luiers wassen. Hij begint het zelf een beetje vervelend te vinden. In het Toverhuis gaan ze hem vanaf maandag helpen en ook hier halen we we dweilen en de oefenbroekjes boven! Wordt vervolgd...

De overburen krijgen een nieuw terras

Accidentjeuh

Ik wil al maar beginnen met te benadrukken dat de papa er niets mee te maken heeft. Ik was niet in de buurt en het was ook niet zo dat ik in de buurt had moeten geweest zijn.
Als het goed weer is mogen de kinderen in het kinderdagverblijf naar buiten. Daartoe worden ze een voor een door de verzorgsters over de drempel geholpen. Onze zoon had echter geen zin om daar op te wachten en probeerde met hoop op snel resultaat de rij voorbij te steken en zelfstandig de horde te nemen.
Helaas nam de horde hem en belandde hij met z'n smikkel op de klinkers. Z'n aangezicht is nu een beetje verbouwd, maar je had die klinkers eens moeten zien! Al bij al valt het nogal mee. Hij heeft geen tanden uitgevallen of zo en hij lijkt ook niet bijzonder veel last te hebben van z'n verwondingen. Hij kan zelfs nog kusjes geven!

Toverhuis picknick in provinciaal domein

Het Toverhuis organiseerde zaterdag een picknick in het provinciaal domein. Dat was zeer gezellig met allemaal mama's en papa's en kindjes. Eigenlijk geven de ouderactiviteiten van de crèche altijd vreemde sociale situaties. Je kent namelijk die kinderen wel min of meer en die kinderen kennen mekaar bijzonder goed, maar de ouders onder mekaar zijn een veel onwennigere kliek.
In het provinciaal domein is er een prachtige speeltuin en als je een kind hebt, dan kan je dat als ouder gebruiken als excuus om overal op te klauteren. Die gelegenheid kon ik uiteraard niet laten schieten.
Ik heb ook een resem stunts uitgehaald om ons te filmen terwijl we van de glijbaan kwamen. Dat was niet altijd geheel pijnloos, maar onderstaand resultaat is wel zeer grappig, vind ik.

Ik ben een broer!

En ik heb een broer. Een tijdje al feitelijk.
Alexander heet hij, maar Willem Jan noemt hem consequent baby. Het is natuurlijk ook een baby. Een flinke, van meer dan 4kg ondertussen. Willem Jan geeft zijn broer vele kusjes, maar is af en toe ook flink jaloers als de baby veel aandacht en moedermelk krijgt.
Alexander heeft ook een site!

De laatste dagen, wachten op een broertje!

Aha, spannende dagen ten huize lemmens-deseyn. Een extra telg is in aantocht en dat heeft iedereen geweten. De mama draagt uiteraard het gros van de consequenties, maar ook kleine man voelt dat er verandering in de lucht hangt.
Hij heeft er geen idee van wat hem gaat overkomen, maar weet wel dat de baby in de dikke buik van mama zit. Hij kan ook heel goed 'baby' zeggen, al is het verwarrend dat dat zo op 'pipi' lijkt.
Het zijn leuke laatste dagen met ons enige kind. Hij is een echte kwajongen geworden, die kattekwaad uitsteekt, kusjes geeft en steeds beter kan vertellen wat hij wilt.

Naar school! nee, nog even niet ;)

Vandaag hebben we Willem Jan ingeschreven in De Boomgaard in Kessel-Lo. Het is een piepklein wijkschooltje met 46 kindjes en 2 klasjes met hele lieve juffen. Zoals de naam zegt mag er vaak in de tuin en in de fruitbomen gespeeld worden (bij dat laatste kan ik me wel niet zo veel voorstellen, of net heel veel, maar zal het misschien niet goed begrepen hebben). Er is opvang tot 18u voor moest het nodig zijn en er is warm eten onder toezicht. 's Morgens begint het pas om 8u45 (oef zeg). Ook bedjes voor de kleinsten zijn beschikbaar. Hoe we dat in het begin met middagtukken gaan oplossen is voorlopig nog een raadsel. De Boomgaard ligt ook op weg naar de crèche, alwaar de 2de spruit heen moet. op 19 april 2010 mag onze grote jongen naar school! Hij is dan 2,5 + 5 dagen. Gelukkig is dat nog lang, maar we waren niets te vroeg met inschrijven. De school hier vlakbij was namelijk al volzet, kan je het geloven?
Ondertussen gaat Willem Jan nog altijd heel graag naar het Toverhuis, sinds hij terug is van vakantie is hij weer helemaal de oude en hoor ik niet anders dan complimenten over zijn voorbeeldig peutergedrag. Vorige week rond deze tijd was het wel even anders! Hij heeft van de vakantie toch wel positieve dingen overgehouden, zoals daar zijn: het besef graag thuis te zijn ;) en nieuwe woordjes: zee! boo (boot), poei (poes), mama (ein-de-lijk). Woef, tauto en papa kon hij al en blijven toch zijn favorieten.
Binnenkort komt hier een link naar onze turquoise plaatjes van corsica, maar dat laat ik aan de specialist ter zake.

Vakantie!

Aha, zoals u uit de vorige post wellicht reeds kon opmaken, zijn wij op vakantie. We slaan onze piketten twee weken in Corsicaanse grond, alvorens we zaterdag de boot terug naar Nice nemen.
Voor de wereldvreemden: Corsica is een eiland in de Middelandse Zee. Ruwweg zo groot als Vlaanderen (daar durf ik niet voor te tekenen), bergachtig en bevolkt met 260.000 Corsicanen.
De combinatie van een Middelandse-Zee-klimaat, bergen en de nabijheid van de zee, maken dat het hier wel aangenaam vertoeven is. Zonnig en tussen de 25° en 30°, prachtige natuur, hier en daar een pittoresk dorp.

Zoals gezegd zijn we hier met de tent. Zaterdag zijn we met de boot toegekomen in Calvi. Na een nacht hotel en een verkenning van Calvi, hebben we onze plooitafels uitgehaald op Camping d'Olzo in St.-Florent. St.-Florent is wel gezellig, je kan daar naar het strand gaan en mooi wandelen.

Er wordt er hier eentje wakker - de rest van het verhaal volgt nog wel.

ile rousse, corse

Met een plakspaan

Zoals een flinke kerel betaamt, kan onze zoon al flink overweg met een plakspaan. Hij heeft er zelf eentje uit veilig materiaal, maar hij vindt die van mij leuker. Met zagen, boormachines en hamers zijn we overigens wel iets zorgvuldiger.

Wandeling 1 mei

Hallo,

Afgelopen vrijdag een wandeling gemaakt door het zoniënwoud. Willem Jan heeft het grootste deel van de tocht in de rugdrager gezeten. Dat ging prima, maar onze lieve jongen begint toch significant te wegen.
Gelukkig heeft hij ook een stukje zelf gewandeld.

Ochtendlicht geeft goeie foto's

Aha, onze zoon kan nu ook al 'cool' een fles drinken. Iets dat niet veel peuters gegeven is. Linkerarm losjes over de leuning, fles langs onder vast met de andere arm. En lichtjes boos kijken ondertussen.

Hij doet tegenwoordig ook verwoede pogingen om te spreken, maar komt nog niet veel verder dan "papa daa" (wijzend naar mij of opa) en totto (wijzend naar de auto, of iets met vier wielen, of vier poten, of gewoon iets). Aan onverstaanbaar gebrabbel verder geen gebrek. We houden er goede moed in.

Foto's van carnaval

Zoals je hieronder kan zien, kwam Rio inderdaad even naar As. 3 generaties nakomelingen van Bomma hesen zich heksen-, boeven- en bijenpakken. Na de obligate en, laat ons eerlijk zijn, redelijk marginale stoet volgde een vrolijk gestoei op het gras. Met taart, koek en koffie.
Foto's van het festijn op picasaweb.

Rio de Janeiro ! euh carnaval in As

Achter de vrouwkes zitten

Niet zonder enige trots kan ik u melden dat mijn zoon een wel zeer letterlijke en hilarische invulling gegeven heeft aan het concept 'achter de vrouwkes zitten'. Met dank aan de pre-tieners van het krekelhof voor ettelijke rondjes top-entertainment. Het zal u overigens verwonderen, maar er zijn geen ongevallen gebeurd bij dit spelletje. Zelfs geen kleintje.

Willem Jan the sequel

Het is ondertussen al weer een tijdje geleden dat we hier nog iets geschreven hebben. Onze jongen kan ondertussen natuurlijk al véél beter lopen dan op het vorige filmpje. Hij sjokt vrolijk door het hele huis, sleurt spullen uit de kasten en verstopt afstandsbedieningen.
Hij maakt ook op verschillende manieren contact met de mensen rond hem. Hij vraagt om hem te trekken op de slee of hem te duwen op z'n niet-gemotoriseerd rollend materieel. En hij roept 's ochtends vroeg "papa", rechtopstaand in z'n bedje. Heel erg vertederend en soms ook wel een beetje vroeg.
Maar bon, hij kan dus ook zelf eten. Niet alleen boterhammen en andere spullen die je in je handen neemt, maar hij kan ook pap eten met een lepel. En dat zie je op onderstaand filmpje.