Het was ergens rond de 15 graden en er lagen al verschillende mensen met hun witten pensen in de zon. Daar hebben wij ons niet bij gevoegd, maar we hebben de gelegenheid wel aangegrepen om in het zand te spelen. Willem Jan had uiteraard nog nooit de zee gezien en eigenlijk ook nog nooit zand, denk ik, dus het was een hele belevenis.
Normaalgezien probeert hij altijd alles in zijn mond te steken, dus we hadden al schrik voor het strandzand, maar dat zag er blijkbaar toch niet voldoende appetijtelijk uit, dus heeft hij er wat mee gespeeld.
Aangezien hij nog niet zelfstandig recht kan zitten, hebben we hem maar tot de middel ingegraven, dat was makkelijk.
Onze jongen heeft ondertussen ook de foto-camera ontdekt. Het maakt lawaai, het heeft lintjes (zeer belangrijk) en het speelgoed van papa is blijkbaar altijd interessanter dan het eigen speelgoed. Dit heeft er in combinatie met mijn poging tot close-up foto's op het strand toe geleid dat er zand tussen mijn lens zit. Voorlopig werkt alles nog prima.
2 opmerkingen:
Als ge zijn beentje iets beter ingraaft kan hem oefenen om als beenloze bedelaar zijn brood te verdienen. Een beetje sjofele kleertjes en zijn toekomst is verzekerd.
een gouden tip van pepe!
Een reactie posten