Gisteren zijn 2 stapjes geëindigd plat op de buik, Willem Jan wilde van aan zijn hoge stoel naar mijn benen wandelen en had per ongeluk zijn handjes losgelaten. Heel kort, maar het was lopen! Hij heeft de hele avond ma-ma-ma-ma-ma ta-ta-ta-ta-ta gezegd, dat was vooral om stukjes mandarijn te bekomen, en hij zag al snel dat het lukte! Charmant ventje hoor...
-
Geen opmerkingen:
Een reactie posten