Het is ondertussen al weer een tijdje geleden dat we hier nog iets geschreven hebben. Onze jongen kan ondertussen natuurlijk al véél beter lopen dan op het vorige filmpje. Hij sjokt vrolijk door het hele huis, sleurt spullen uit de kasten en verstopt afstandsbedieningen.
Hij maakt ook op verschillende manieren contact met de mensen rond hem. Hij vraagt om hem te trekken op de slee of hem te duwen op z'n niet-gemotoriseerd rollend materieel. En hij roept 's ochtends vroeg "papa", rechtopstaand in z'n bedje. Heel erg vertederend en soms ook wel een beetje vroeg.
Maar bon, hij kan dus ook zelf eten. Niet alleen boterhammen en andere spullen die je in je handen neemt, maar hij kan ook pap eten met een lepel. En dat zie je op onderstaand filmpje.
-
2 opmerkingen:
Heel flink...
"Maar die lepel is toch onnodig moeilijk!" lijkt hij te denken...
Je neefje zou ook nog wel eens zo willen eten, maar als je groot bent dan hoort dat (jammergenoeg) niet meer!
Goed zo Willem Jan, je wordt een ferme kerel!
Je meterke
Een reactie posten